Dobry żart tynfa wart
Scenariusz „Dobry żart tynfa wart” uczy granic humoru. Dzięki anonimowym zadaniom uczniowie badają wpływ żartów na relacje i hierarchię w klasie. Celem jest nauka szacunku do własności i uczuć innych oraz zrozumienie pojęcia wartości.
Korzystasz z materiałów za darmo, ale możesz podziękować autorce przez serwis buycoffee na dole strony.
Warto mieć gest!
Tytułem wstępu:
W nowo powstałych grupach, takich jak pierwsze klasy szkół ponadpodstawowych, humor odgrywa kluczową rolę w procesie budowania hierarchii oraz nawiązywania relacji, choć jego wpływ może być dwojaki.
Wpływ humoru na budowanie hierarchii i pozycji w grupie:
- Kształtowanie pozycji: Bycie osobą żartującą („żartownisiem”) jest często wykorzystywane jako metoda na budowę własnej pozycji i statusu w nowym środowisku rówieśniczym.
- Zarządzanie procesem grupowym: Wprowadzenie tematyki granic humoru na wczesnym etapie istnienia grupy pozwala nauczycielom i wychowawcom zapanować nad często burzliwym procesem tworzenia się nowej hierarchii.
- Ustalanie granic: Poprzez żarty grupa testuje niepisane zasady i wzajemne granice. Ważne jest, aby na samym początku wyznaczyć wyraźne ramy, takie jak bezpieczeństwo oraz szacunek do uczuć i mienia innych, co zapobiega budowaniu hierarchii opartej na krzywdzeniu słabszych.
Wpływ humoru na relacje i spójność grupy:
- Silne spoiwo: Poczucie humoru jest uznawane za jeden z najsilniej spajających przyjaźnie aspektów życia. Wspólne śmiech i podobne żarty pomagają członkom grupy szybciej się integrować.
- Dobór przyjaciół: Ludzie naturalnie dążą do przebywania z osobami, które mają podobne poczucie humoru. Wspólne omawianie dowcipów w grupie pozwala jej członkom zorientować się w preferencjach innych, co ułatwia dobieranie sobie przyjaciół w nowym otoczeniu.
- Skracanie dystansu: Okazywanie poczucia humoru przez lidera lub wychowawcę sprawia, że staje się on osobą „bardziej swojską” i bliższą grupie, co sprzyja budowaniu zaufania.
- Zależność od zgrania grupy: Istnieje silna korelacja między stopniem zgrania grupy a sposobem, w jaki jej członkowie żartują; inteligentny i bezpieczny humor sprzyja pozytywnej atmosferze, podczas gdy żarty służące robieniu przykrości mogą niszczyć rodzące się więzi.
Zrozumienie wartości humoru, a także jego granic, jest kluczowe dla stworzenia zdrowych relacji, w których żart jest faktycznie „tynfa wart”, czyli posiada realną wartość dla grupy, a nie staje się narzędziem wykluczenia.
Cele spotkania:
- Uświadomienie młodym ludziom roli humoru w życiu codziennym.
- Uwrażliwienie na relacje w grupie.
- Wgląd w proces budowania hierarchii w nowo powstającej grupie rówieśniczej.
- Uświadomienie gdzie leżą granice bezpiecznych żartów.
- Uzmysłowienie wartości przedmiotów codziennych oraz poszanowania mienia szkolnego.
Do lekcji przygotuj sobie pudełko-urnę lub cylinder na kartki i takie same kartki dla wszystkich w formacie A5. Ważne jest aby uczniowie mogli napisać swoje odpowiedzi w sposób całkowicie anonimowy.
Na początku lekcji zapisujemy na tablicy temat “Dobry żart tynfa wart.”
Poproś uczniów aby posłuchali nagrania:
LUB
sam opowiedz historię „tymfa” – monety Jana Kazimierza, jej braku wartości oraz powstania. Potrzebne informacje znajdują się w Wikipedii.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Tymf
ROZMOWA w klasie:
Pytania do tematu:
- O co chodzi w powiedzeniu „dobry żart tynfa wart?
- Z którego wieku pochodzi to powiedzenie
- Jaka jest rola humoru w relacjach między ludźmi?
- Jakie kabarety, stand-uperów lubią uczniowie?
- Co myślą o kolegach, koleżankach, którzy robią żarty innym?
- Czy bycie żartownisiem to dobra metoda na budowę swojej pozycji w grupie?
- Czym jest humor inteligentny?
- Czy zgadzasz się ze stwierdzeniem że humor świadczy o inteligencji?
- Czy lubicie humor abstrakcyjny?
- Jak często w szkole żarty są używane do tego aby zrobić komuś przykrość?
- Jaka jest zależność pomiędzy zgraniem grupy a sposobem żartowania? Czy jest jakaś?
Ostatnie podsumowujące pytanie to:
Czym charakteryzuje się dobry żart, który można komuś zrobić?
Po 15 minutach rozmowy rozdajemy uczniom kartki i dajemy 5 minut na samodzielne wymyślenie dwóch żartów, które będą spełniały ustalone w czasie rozmowy warunki dobrego żartu. Uczniowie wrzucają swoje kartki, które są identycznymi kawałkami papieru, do pudełka-urny lub cylindra, dzięki czemu zachowują pełną anonimowość. Następnie w ostatnie 10 minut wspólnie odczytujemy te dowcipy. Uczniowie w czasie odczytywania ich odpowiadają na pytanie “Czy śmiałbyś się, gdyby ktoś zrobił Ci taki żart?”
W podsumowaniu lekcji nauczyciel może opowiedzieć uczniom o żartach jakie robili sobie w szkole młodzi ludzie za jego uczniowskich czasów, o tym jakie były konsekwencje tych żartów i jak je ocenia z perspektywy lat. Można przy okazji opowiedzieć też o tym, jak zmienia się podejście do różnych spraw z życia szkoły na przestrzeni czasu.
Realizując temat w pierwszych miesiącach pierwszej klasy mamy szansę nieco zapanować nad burzliwym procesem budowania nowej hierarchii w grupie rówieśniczej, pokazać siebie, wychowawcę jako osobę która też lubi się śmiać – a zatem jest bliższa, bardziej swojska, nieodległa. Możemy też wybadać rodzaj poczucia humoru jaki dominuje w danej grupie klasowej. Poczucie humoru jest jednym z najsilniej spajających przyjaźnie aspektów życia. Ludzie lubią przebywać z tymi, którzy mają podobne do nich poczucie humoru. lekcja na której wspólnie omawiane są żarty daje też szansę klasie zorientować się, kto jakie ma poczucie humoru i łatwiej jest młodym ludziom dobierać sobie w tej grupie przyjaciół.
Omówienie zagadnień związanych z bezpieczeństwem żartów – daje szansę do postawienia na samym początku wyraźnych, nieprzekraczalnych granic. Są nimi bezpieczeństwo i szacunek do mienia zarówno szkolnego jak i własnego. Przy dobrze poprowadzonym temacie, młodzież sama wyartykułuje takie założenia!
Z opracowanych materiałów korzystasz za darmo.
Podziękuj autorce, jeżeli możesz!
To zmotywuje ją do dalszej pracy a w serwisie pojawi się więcej materiałów.
